Wybory uzupełniające Delegata na Okręgowy Zjazd Pielęgniarek i Położnych
Komisja Wyborcza działająca przy Okręgowej Radzie Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Toruniu informuje, że zebranie wyborcze Rejonu Wyborczego Nr 11 TORUŃ – WRZOSY odbędzie się dnia 29 stycznia 2026 roku o godz. 15.30 w siedzibie Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Toruniu ul. Szosa Chełmińska 254/258.
Co zrobić, gdy pacjent przekracza granice?
Praca pielęgniarki i położnej to nie tylko wiedza medyczna i umiejętności praktyczne, ale także codzienny kontakt z emocjami pacjentów i ich rodzin. W większości przypadków relacje te przebiegają w atmosferze wzajemnego szacunku, jednak zdarzają się sytuacje, w których pacjent lub osoba towarzysząca przekracza granice: werbalnie, emocjonalnie, a czasem także fizycznie. Warto wiedzieć, jak reagować w takich momentach i gdzie przebiega granica pomiędzy trudną sytuacją zawodową a zachowaniem, na które nie ma zgody. Czym jest przekraczanie granic? Przekraczanie granic może przybierać różne formy. Najczęściej są to: agresja słowna (krzyki, wyzwiska, groźby), naruszanie godności osobistej, próby zastraszania lub wymuszania określonych działań, niepożądane zachowania o charakterze fizycznym, uporczywe podważanie kompetencji personelu. Należy pamiętać, że emocje pacjenta nie usprawiedliwiają przemocy – niezależnie od okoliczności. Pierwszy krok – zadbaj o własne bezpieczeństwo W sytuacji przekraczania granic najważniejsze jest Twoje bezpieczeństwo. Jeżeli czujesz zagrożenie: przerwij wykonywanie czynności, jeśli to możliwe, zachowaj spokojny, rzeczowy ton, nie zostawaj sama z agresywną osobą, wezwij pomoc współpracowników lub przełożonego. Nie masz obowiązku znosić zachowań, które naruszają Twoją godność lub bezpieczeństwo. Jasne komunikaty i asertywność Często już jasna, spokojna reakcja pozwala zatrzymać eskalację konfliktu. Warto używać komunikatów typu: „Proszę mówić do mnie spokojnie”, „Nie zgadzam się na takie zachowanie”, „Jeżeli rozmowa będzie przebiegała w ten sposób, przerwę ją”. Asertywność nie jest brakiem empatii, jest formą dbania o granice, które chronią zarówno personel, jak i pacjenta. Dokumentuj zdarzenie Każde zdarzenie, w którym doszło do przekroczenia granic, powinno zostać udokumentowane. Może to obejmować: wpis w dokumentacji medycznej (jeśli sytuacja miała wpływ na przebieg opieki), notatkę służbową, zgłoszenie zdarzenia przełożonemu, sporządzenie raportu wewnętrznego zgodnie z procedurami placówki. Dokumentowanie zdarzeń jest niezwykle istotne – chroni personel i stanowi podstawę do dalszych działań. Kiedy zgłaszać agresję? Agresja fizyczna, groźby karalne, uporczywe znieważanie czy naruszanie nietykalności cielesnej nie są elementem pracy zawodowej. W takich przypadkach należy: niezwłocznie poinformować przełożonego, skorzystać z pomocy ochrony lub policji, rozważyć zgłoszenie zdarzenia odpowiednim służbom. Warto pamiętać, że przepisy prawa coraz wyraźniej wzmacniają ochronę personelu medycznego przed agresją. Jak uzyskać wsparcie? Pielęgniarki i położne nie są w takich sytuacjach same. W przypadku wątpliwości lub potrzeby wsparcia można skorzystać z pomocy: przełożonych i struktur placówki, Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych, pomocy prawnej lub doradczej. Reagowanie na przekraczanie granic nie jest „skargą” – jest dbaniem o standardy pracy, bezpieczeństwo i godność zawodu. Granice chronią wszystkich Jasno postawione granice sprzyjają lepszej komunikacji i bezpieczeństwu zarówno personelu, jak i pacjentów. Pielęgniarka i położna mają prawo do szacunku, spokoju i ochrony, niezależnie od sytuacji klinicznej. Budowanie kultury wzajemnego szacunku to wspólna odpowiedzialność całego systemu ochrony zdrowia