Wczoraj i dziś w Dzienniku Ustaw ukazały się dwa nowe Rozporządzenia Ministra Zdrowia:
- z dnia 2 listopada 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów
w związku z wystąpieniem stanu epidemii; - z dnia 3 listopada 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie chorób zakaźnych powodujących powstanie obowiązku hospitalizacji, izolacji lub izolacji w warunkach domowych oraz obowiązku kwarantanny lub nadzoru epidemiologicznego.
W Rozporządzeniu z 2 listopada znalazły się zapisy dotyczące odbywania izolacji i kwarantanny przez współdomowników:
„Osoba prowadząca wspólne gospodarstwo domowe z osobą, u której stwierdzono zakażenie wirusem SARS-CoV-2 lub z nią zamieszkująca, od dnia uzyskania przez osobę, u której stwierdzono zakażenie wirusem SARS-CoV-2, pozytywnego wyniku testu diagnostycznego w kierunku SARS-CoV-2, jest obowiązana poddać się kwarantannie trwającej do upływu 7 dni od dnia zakończenia izolacji osoby, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe lub zamieszkuje. Decyzji organu inspekcji sanitarnej nie wydaje się.”
Od dziś jeśli u jednego z domowników, współlokatorów stwierdzono zakażenie pozostali domownicy muszą się poddać automatycznej kwarantannie na okres o 7 dni dłuższej niż izolacja zakażonego domownika, bez obowiązku otrzymania decyzji o konieczności poddania się kwarantannie od Sanepidu. Za ten okres osobie poddanej kwarantannie (np. współmałżonkowi) należy się świadczenie z tytułu czasowej niezdolności do pracy (tj. 80% wynagrodzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu). Aby uzyskać to świadczenie osoba poddana obowiązkowej kwarantannie powinna poinformować swojego pracodawcę o konieczności odbycia kwarantanny na podstawie § 3a ust. 4a tego Rozporządzenia.
Oświadczenie to musi zawierać:
- imię i nazwisko ubezpieczonego,
- numer PESEL, jeżeli go posiada,
- informację o dniu rozpoczęcia odbywania obowiązkowej kwarantanny i dniu jej zakończenia
- oraz dane, dotyczące osoby zamieszkującej z ubezpieczonym we wspólnym gospodarstwie domowym, u której stwierdzono zakażenie wirusem SARS-CoV-2,
- podpis ubezpieczonego.
Pracodawca albo podmiot obowiązany, o którym mowa w ust. 3, może wystąpić do organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej o potwierdzenie informacji zawartych w oświadczeniu.
Ponadto w Rozporządzeniu tym znalazł się zapis dotyczący osób wykonujących zawód medycznych, którzy zostali zwolnieni z obowiązku poddania się kwarantannie.
Uszczegółowienie tego zapisu znalazło miejsce w Rozporządzeniu z 3 listopada, w którym znalazł się zapis:
„W przypadku osoby uczestniczącej w udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej osobom chorym na chorobę wywołaną wirusem SARS-CoV-2, przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się, jeżeli osoba ta będzie codziennie, przed rozpoczęciem uczestniczenia w udzielaniu tych świadczeń, przez okres co najmniej 7 dni po dniu styczności ze źródłem biologicznych czynników chorobotwórczych badana testem antygenowym.”
Co oznacza, że pracownicy medyczni (pielęgniarki, położne i lekarze) nie mają obowiązku poddania się kwarantannie z powodu kontaktu z osobą zakażoną wirusem SARS-CoV-2 pod warunkiem, że w ciągu 7 dni od tego kontaktu, przed każdym dniem pracy, będzie miała wykonywany test antygenowy.